Wmurowanie kamienia węgielnego – Busko-Zdrój

Najcenniejsza architektura Buska-Zdroju to klasycystyczne sanatorium Marconiego z pijalnią wód siarczkowych, Park Zdrojowy i reprezentacyjna Aleja Adama Mickiewicza spinająca ogród łazienkowski z rynkiem. Inwestycje uzdrowiskowe i turystyczne — modernizacje sanatoriów, rozbudowa Domu Zdrojowego z pijalnią i centrum informacji turystycznej — powstają w tej właśnie tkance, pod okiem kuracjuszy i z dbałością o zabytkowy kontekst. Ceremonię prowadzimy tu z wyczuciem skali miejsca: część oficjalna z aktem erekcyjnym dostosowana tonem do reprezentacyjnego charakteru zdroju, bez przesadnej scenografii, która kłóciłaby się z uzdrowiskowym spokojem.

Przy obiektach w sąsiedztwie Parku Zdrojowego, kolistej tężni solankowej czy muszli koncertowej koordynujemy montaż sceny i nagłośnienia tak, by nie kolidował z ruchem kuracjuszy i porządkiem przestrzeni publicznej uzdrowiska. Dla inwestycji z oprawą religijną uwzględniamy w scenariuszu poświęcenie — w mieście, w którym Kaplica św. Anny powstała z inicjatywy samych kuracjuszy, a kościół św. Leonarda należy do historycznej tkanki zdroju, taki element bywa naturalnym dopełnieniem części oficjalnej.

Paradoks gospodarczy uzdrowiska polega na tym, że produkcyjne i handlowe zaplecze gminy leży tuż za miastem — w Wełczu, gdzie funkcjonują zakłady branży budowlanej oraz rozlew wody mineralnej. To właśnie przy takich obiektach — halach produkcyjno-magazynowych, centrach dystrybucji materiałów budowlanych, liniach rozlewu — wmurowanie kamienia węgielnego pełni rolę często wybieranego elementu komunikacji przy dużych inwestycjach komercyjnych, publicznych i przemysłowych. Inwestor pokazuje partnerom i pracownikom, że projekt rusza, a moment startu budowy zyskuje oprawę godną dużej inwestycji.

Dla tego typu realizacji prowadzimy pełen protokół: podpisanie i odczytanie aktu erekcyjnego, włożenie dokumentu wraz z pamiątkami do tuby, zamknięcie kapsuły i jej zamurowanie w fundamencie przez inwestora i przedstawicieli wykonawcy. Część oficjalną osadzamy w realiach przemysłowego zaplecza gminy — koordynujemy harmonogram z kierownictwem budowy, bierzemy na siebie BHP na czynnym placu i tak ustawiamy strefę gości, by ceremonia przebiegła bezpiecznie pośród trwających prac.

Największe nowe przedsięwzięcia Buska-Zdroju i powiatu buskiego — centrum komunikacyjne z parkingiem wielopoziomowym Park&Ride przy dworcu, projekty z osi Szlaku Świętokrzyskich Uzdrowisk — finansowane są w dużej mierze ze środków unijnych dla województwa świętokrzyskiego i prowadzone przez samorząd gminny oraz powiatowy. Przy takich inwestycjach publicznych ceremonia ma dodatkowy wymiar: jest momentem rozliczenia obietnicy wobec mieszkańców i okazją do pokazania, na co idą fundusze. Scenariusz dostosowujemy do udziału władz miasta, starostwa i przedstawicieli instytucji finansujących.

Tutaj szczególnie dbamy o część protokolarną i przejrzystą kolejność wystąpień — kto podpisuje akt erekcyjny, kto zabiera głos, jak przebiega symboliczne zamurowanie tuby. Obsługujemy Busko-Zdrój także od strony dokumentacyjnej: foto i wideo z ceremonii, materiał gotowy do przekazania mediom lokalnym i do rozliczeń promocji projektów unijnych. Dla wydarzeń z udziałem gości spoza regionu lub partnerów zagranicznych przygotowujemy dwujęzyczny przebieg części oficjalnej.

Przy Alei Mickiewicza, gdzie urzędują Urząd Miasta i Gminy oraz Starostwo Powiatowe, a obok rozciąga się Park Zdrojowy z napływem kuracjuszy, każda miejska uroczystość ma już swoją gotową publiczność. Ten sam krąg — buski samorząd, środowisko uzdrowiskowe, świętokrzyskie redakcje i biznes z gminnego zaplecza — zjawia się na inwestycyjnym wmurowaniu, bo Busko-Zdrój przyzwyczaiło się świętować wspólnie: od Dni Buska, przez letnie festiwale muzyczne w muszli koncertowej Parku Zdrojowego, po Buskie Spotkania z Folklorem. Naszym zadaniem jest wpiąć ceremonię w ten lokalny rytm i protokół: ustawiamy powitanie i miejsca gości honorowych zgodnie z hierarchią miasta i powiatu, koordynujemy wystąpienie duchownego przy poświęceniu i prowadzimy fotoreporterów oraz ekipy telewizyjne tak, by kadr symbolicznego momentu trafił do świętokrzyskiej publiczności, która już zna tę aleję z miejskich świąt.

Bierzemy też pod uwagę, że buska uroczystość rzadko żyje tylko jeden dzień — z osi spod sanatorium Marconiego trafia później do lokalnej kroniki kulturalno-samorządowej obok relacji z festiwali, więc moment wmurowania kamienia węgielnego rejestrujemy w sposób, który tej kronice odpowiada: ujęcia gotowe dla redakcji świętokrzyskich i dla komunikatów samego miasta, wpisujące inwestycję w buski kalendarz wydarzeń, a nie tylko w datę startu budowy.