Wmurowanie kamienia węgielnego – Słupsk

Rozproszona strefa ekonomiczna obsługiwana przez słupską agencję rozwoju regionalnego obejmuje kilkanaście podstref rozsianych po kilku powiatach i województwach, a sercem tej układanki pozostaje sam Słupsk z zakładami branży tworzyw sztucznych, spożywczej i metalowej. Gdy inwestor uruchamia budowę kolejnej hali w podstrefie korzystającej z wieloletnich ulg podatkowych, ceremonia wmurowania porządkuje moment rozpoczęcia: zbieramy akt erekcyjny, podpisy gospodarza inwestycji, wykonawcy i przedstawiciela władz miasta, a następnie zatapiamy dokument w fundamencie u progu przyszłej produkcji.

Prowadzimy taką uroczystość tak, by mieściła się w rytmie pracy zakładu i harmonogramie generalnego wykonawcy. Strefowy charakter Słupska oznacza, że na jednej działce sąsiadują przetwórstwo opakowań, automatyka przemysłowa i komponenty metalowe — dlatego scenariusz i przemówienia osadzamy w realnym profilu danego inwestora, a nie w ogólnikach. Część oficjalna kończy się odsłonięciem tablicy lub symbolicznym wmurowaniem kapsuły, po czym płynnie przechodzimy do poczęstunku dla gości i wykonawcy.

Pas terenów inwestycyjnych ciągnący się wzdłuż obwodnicy S6 — przez Płaszewko, Redzikowo i Wieszyno — to dziś najgorętszy front budowlany pod Słupskiem: powstają tu magazyny, obiekty logistyczne i przemysłowe, a gmina razem ze strefą doprowadza nowe drogi gminne oraz infrastrukturę wodną. Na takim placu ceremonia musi być mobilna i samowystarczalna. Zapewniamy zasilanie, zadaszoną scenę, nagłośnienie odporne na otwartą przestrzeń i wyznaczone strefy dla gości, mediów oraz ekip wykonawczych, tak by akt erekcyjny odbył się sprawnie nawet przy świeżo utwardzonym podłożu.

Bliskość drogi ekspresowej, która łączy okolicę z aglomeracją trójmiejską i zachodnią granicą kraju, sprawia, że na uroczystość zjeżdżają partnerzy spoza regionu. Planujemy więc dojazd i parkowanie autokarów na poboczach świeżo wytyczonych dróg gminnych, oznakowanie wjazdu na teren budowy oraz koordynację z kierownikiem kontraktu, żeby ceremonia w pasie przy S6 nie kolidowała z ruchem maszyn dowożących prefabrykaty hali. Część symboliczną — wmurowanie aktu i tuby — wpasowujemy w okno między kolejnymi dostawami na plac, tak by podpisy i przemówienia padły bez przestoju budowy.

Położenie blisko Bałtyku odciska się na słupskim budownictwie: rozbudowują się zakłady przetwórstwa rybnego i spożywczego, a wzdłuż wybrzeża rośnie lądowe zaplecze morskiej energetyki wiatrowej z korytarzem przyłączeniowym prowadzonym przez okoliczne gminy. Dla inwestora z tych branż wmurowanie to często wybierany element komunikacji przy dużych inwestycjach komercyjnych, publicznych i przemysłowych — sposób, by związać start budowy chłodni, hali przetwórczej czy obiektu obsługującego sektor offshore z lokalną tożsamością nadmorskiego miasta.

W takich realizacjach dbamy o detale właściwe branży: dla zakładu spożywczego pilnujemy reżimu czystości w sąsiedztwie hali, dla projektu energetycznego uwzględniamy obecność partnerów technicznych i mediów branżowych. Akt erekcyjny redagujemy tak, by oddawał charakter przedsięwzięcia, a tubę z dokumentem, planami i bieżącą prasą zatapiamy w fundamencie w obecności inwestora, wykonawcy i zaproszonych gości. Część oficjalną możemy uzupełnić o poświęcenie przez duchownego, jeśli gospodarz sobie tego życzy.

Słupsk jako historyczna stolica subregionu Pomorza Środkowego dysponuje reprezentacyjnymi miejscami, które dobrze domykają ceremonię placu budowy: neogotycki Ratusz będący siedzibą władz miejskich, renesansowy Zamek Książąt Pomorskich oraz Starostwo Powiatowe dla uroczystości o randze powiatowej. Gdy projekt ma wymiar publiczny lub partnerski, część symboliczną na placu łączymy z oficjalnym spotkaniem w prestiżowym wnętrzu — od podpisania aktu w sali obrad po krótką prezentację inwestycji dla zaproszonych gości i mediów lokalnych.

Taka oprawa sprawdza się zwłaszcza przy inwestycjach współfinansowanych ze środków miejskich lub powiatowych, gdzie obok inwestora przy akcie stają prezydent Słupska i starosta słupski — wtedy część oficjalną na placu i spotkanie w Ratuszu spinamy w jeden protokół, bo to oni firmują przedsięwzięcie przed mieszkańcami subregionu. Gdy w grę wchodzi kapitał skandynawski czy niemiecki, częsty w słupskiej strefie z racji bliskości portów Pomorza, prowadzimy część oficjalną dwujęzycznie — od treści aktu po prezentację w sali obrad — tak by Zamek Książąt Pomorskich czy słupski Ratusz czytelnie domykały ceremonię dla obu stron.

Słupsk rozpoczął uzbrajanie nowych terenów przemysłowych w rejonie Wieszyna i Bierkowa, wytyczając pod kolejnych przedsiębiorców siatkę dróg gminnych i przyłącza wod-kan oraz energetyczne. Na takim placu — gdzie nie ma jeszcze ani jednej hali, a granice działek znaczą tylko świeże nasypy — ceremonia bywa pierwszym wydarzeniem, jakie ogląda przyszła ulica fabryczna. Bierzemy więc na siebie to, czego plac jeszcze nie ma: zadaszoną scenę i autonomiczny agregat na nieuzbrojonym fragmencie, zaplecze sanitarne, a przede wszystkim przeprowadzenie gości suchą nogą przez teren w trakcie robót ziemnych, w stałym kontakcie z koordynatorem budowy.

Taki rozległy, jeszcze pusty teren pozwala pokazać skalę zamierzenia z lotu ptaka — rejestrujemy z drona całą wytyczaną siatkę dróg i obrys działki, na której właśnie rusza pierwsza budowa w dzielnicy. Ceremonię zamykamy aktem erekcyjnym i tubą zatopioną w fundamencie, a zarejestrowany materiał trafia do inwestora jako dokumentacja startu — pierwszy kadr osiedla przemysłowego, które dopiero powstanie wokół Wieszyna. Treść i przebieg za każdym razem wynikają z tego konkretnego placu, a nie z gotowego schematu przenoszonego między miastami.